Monthly Archives: februari 2017


By | Algemeen | No Comments

Entering into a new economic model might take decades, yet signs of resource depletion indicate that we haven’t got years before changing our consumption patterns while protecting our standards of living. The concept of Circular Economy in itself is mind-blowing as it imitates natural cycles through feedback loops at several levels of our current extraction, production and consumption chains. The main objective of a circular framework is the decoupling of our resource intakes versus our thirst for constant economic growth – as returns always need to be higher than the original investment -.

Contrary to the linear corporate strategy, where value was created from a one-off product sales tactic, a circular strategy is based on addressing several eco-systemic challenges. By embedding externalities (pollution, climate impact, resources gap, financial risks, etc) into new set of services, we not only generate value to the company and its shareholders, but also to every single entity gravitating within our stakeholder map – customers, suppliers, etc. – but also outside of it – the state, municipalities, associations, non-governmental organizations as well as other companies and entities as part of the wider economy.

Aligning our economic world with natural cycles seems to be the right (and wise) thing to do. Do we understand well-enough the in-depth changes – such as changing our ways to consume, to travel, to work, to earn a living to name a few – that we will have to provoke? We must think beyond just a circular economy as it is designed today with the same corporate powerful actors, in the same financial paradigm, replicating current human interactions and power relation. The same narrow-minded corporate objective without putting the people at its core first, will not deliver our intentions with a circular economy. A complete redesign of the economy is required to rebalance all the five dimensions of our wealth: our natural, social, human, manufactured and financial capital. These assets interact in complex ways to produce all human benefits. Ultimately, human, social and produced assets depend on natural assets – natural capital is the irreplaceable basis of our prosperity.

Fostering system effectiveness by revealing and designing out negative externalities.

This includes reducing damage to human utility, such as food, mobility, shelter, education, health, and entertainment, and managing externalities, such as land use, air, water and noise pollution, release of toxic substances, and climate change. Currently, most of these hidden values (and their loss) are not reflected in government decision-making or in market prices. This means producers and consumers enjoy the benefits of economic activities that damage the environment, while the costs are borne by society as a whole and, in particular, by poorer people and future generations. Policies and prices should take full account of the hidden value of nature, to ensure fairer and more sustainable use of these resources.

Optimize resource by circulating products, components, and materials at the highest utility at all times in both technical and biological cycles.

By means of designing for remanufacturing, refurbishing, and recycling to keep components and materials circulating in and contributing to the economy. Circular systems use tighter, inner loops whenever they preserve more energy and other value, such as embedded labor. These systems also keep product loop speed low by extending product life and optimizing reuse. Sharing in turn increases product utilization. Circular systems also maximize use of end-of-use bio-based materials, extracting valuable bio-chemical feedstocks and cascading them into different, increasingly low-grade applications.

Ensuring that services are accessible, affordable and generating bottom-line benefits.

People need to be at the circular core, not at its periphery. An inclusive economy is central to a model where value creation starts with implementing a well-balanced society for all, any societies, anywhere. Poverty and exclusion should therefore be designed out of our system at the same time in a very versatile system copying nature. The eradication of poverty and fair distribution of resources are central to discussions. Equity is not merely an abstract moral debate: it is fundamental to our hopes for political collaboration and collective action in the transition to sustainable economies

Designing financial exclusion out. Developing financial ability is a priority where one can access more with less as even with a low income, a decent life can still be possible.

In a service-based world where systems externalities are embedded keeping people in the economy becomes a priority. Diversified accesses to means of exchanges are preferred and would unleash huge self-potential for financial abundance. The higher the diversity of exchange options the better for multiplying opportunities. The aim is to grant access to a resource that is not widely available and lowering economic entry barriers of our current linear model in a specific area. Ensuring it follows the principles of using renewables, designing versatility of services, and granting education, training, skills and financial package (affordability).

Micro Feedback Loops

Based on the principle of system thinking applied at micro-economic level on societies, one could leverage on natural, affordable and/or cultural solutions to address social/environmental/economic challenge(s). By introducing one or more new elements into a system, they could create feedback loops that will increase its resilience, and often create a thriving context for the beneficiaries, previously locked-in in a one-way thinking. These new elements will provoke mutual benefits (endless energy, affordability, versatility, etc.) by generating positive ripple effects. This includes the sharing economy whereby you access a good-as-a-service in a shared cost approach.


Fostering eco-innovation is to significantly speed up the development and diffusion of technological improvements that will curb growing pressures on the environment, and keep the future cost of doing so manageable. Green innovations often emerge in niches at the margins of mainstream activities; innovations can occur at any point in systems of production and consumption, and interventions at one leverage point can influence change across the system as a whole. Innovations face many challenges: breaking into the mainstream, including the resistance to change of established social norms and economic and policy frameworks; lack of knowledge and financial resources; and inadequate mechanisms to promote the spread of new ideas and practices.

Through carefully designing our products and services, through focusing on nurturing and caring for all the elements that we invented for the right functioning of our economy, and with the understanding that all these elements and sub-parts thereof have a specific role to play within it, this set of principles and concepts intend to regenerate our economy by a sound comprehension and alignment with environmental patterns – and not to limit ourselves to them, i.e. if we align ourselves well with these configurations, there is barely no limit to endless innovation!

Designing the future, one molecule at a time

By | Algemeen | No Comments

Whenever we create new materials that push the limits of what’s possible, we send the world down an entirely new path. We are on the verge of a revolution in materials science: super materials that will eclipse what we once believed were physical limits, create previously unimaginable opportunities, and expand the capabilities of what we already think of as exponential technologies in ways limited only by our imaginations.

The materials of the future are already being made in the present.

  • Biomaterials will allow us to build robotic structures out of engineered materials that mimic organic ones. Soft materials that can be activated by an electric field will give us a whole new take on the human/machine interface. The next generation of prosthetics, for example, will be more comfortable, more functional, and harder to distinguish from living flesh
  • Nanomaterials artificially engineered at molecular scale are giving rise to cotton-blend fabric that kills bacteria or conducts electricity, a coating that makes objects so frictionless they give no tactile feedback, and ceramics that bounce back from extreme pressure.
  • Recyclable carbon fiber composites that can be turned back into liquid form and remolded will replace the current versions that can only go into landfills when they’re broken.
  • Ultra-thin silicon circuits will lead to high-performance medical instruments that can be not just worn, but implanted or swallowed.
  • Flexible solar cells will replace large, unwieldy solar panels with thin film that can go almost anywhere and be incorporated into almost anything, from windows to tents to clothing.
  • Rechargeable metal-air batteries that can store electricity in grid-scale amounts will bring plentiful low-cost, reliable energy to places that currently have unreliable or no access to the traditional power grid.
  • Metamaterials, synthetic composites designed at the inter-atomic level, will have properties not found in nature.

More developments  are on their way and advanced materials become  fundamental building blocks for the future that can create new objects with high-performance computing and internal energy source. A driving force for exponential technologies bringing us ever-closer to a world of ambient intelligence.


Life as inspiration

By | Algemeen | No Comments

Life is supported by dynamic non-equilibrium as an operating condition. Managing dynamic non-equilibrium to provide the continuous change and control for our human needs will take creativity, insight and co-operation. How ecological and natures principles have influenced the evolution of behavioral and physiological traits of living organisms can inform and inspire fields such as urban design and architecture. By looking at nature’s ecosystem, we find independent, self-enriching, sustainability.

This is a completely different paradigm and a new exciting landscape. Biology – especially ecology – are disciplines that can influence urban and architectural design projects in unexpected and interesting ways. Learning how to deal with long-term maintenance of our planet, is essential. The examination of nature, its models, systems, processes, and elements to get inspiration from in order to solve human problems. This approach emulates nature, which is constantly evolving and adapting just like technology. It has inspired revolutionary innovations that make our lives easier, healthier, and more sustainable.

Design is central to the social, environmental and economic benefits of sustainability in product development in general. Traditionally, the business case for design are based on criteria such as cost savings, product improvement, ergonomics and user needs. The current driver of sustainability is significantly more complex and multidimensional. Although challenging, incorporating sustainability and resilience significantly multiplies the benefits of what design in general can offer. Solutions based on natural principles are sustainable, adaptive, perform well, save energy, cut material costs, redefine and eliminate waste, heighten existing product categories and define new product categories and industries.

Natures principles serve as a lens that expands the solution space by directing us to the functional solutions already available in nature. It becomes second nature to ask questions about the natural strategies and principles. The degree to which strategies can be understood and applied depends on circumstance, communication and opportunity. Multiscale structures of biological principles and materials exhibit inherent multifunctional integration. This special biological solution provides inspiration for scientists, designers and engineers to design multifunctional artificial materials with multiscale structures.

In an ideal bio-based design inspiration, form, bio-based building materials and biomimetic techniques are combined. During the design process there is a constant interplay between function, form and material. The influence of biomimetics is more parallel to the process in the sense that it can be in all stages of a construction project of influence. From the first sketches the architect can look at natural evolved techniques but also in later phases, mechanisms of nature are useful in solving problems in materials and workmanship.

The resulting architectural building envelopes proto-architectural research and design projects creates a more sustainable way of building and living. In the last few decades, inspired by various dynamic local ecological and natural principles and  material, a great number of multifunctional materials have been fabricated. Although various properties of biological materials have been found in the last few years, some other properties may be hidden in the multiscale structures of natural materials and remain unravelled. Most of current work has still focused on the biomimetic synthesis of multiscale structures inspired by biological materials. The increasing collaboration work would also be useful for the improved understanding of multiscale design laws, clarification of structure-multifunction relationship, extraction of useful design and engineering principles, and adaptation of models for practical structural applications.

 Imagine: a future of biomimetic architecture that fuses high-tech ideas with basic cellular functions to create ‘living’ structures that operate like natural organisms. This nature-inspired approach to city living looks at the urban landscape as a dynamic and ever-evolving ecosystem. Within this cityscape, buildings open, close, breathe and adapt according to the environment. Radically altering the perception of a structure’s surface. The exterior as a living skin, rather than a system of inert materials used only for construction and protection. A surface structure like a membrane which serves as a connection between the exterior and interior of the habitat. An active exterior capable of harvesting rain water, where water would be purified, filtered, used and recycled, absorb moisture from the air. The waste produced would be converted into biogas energy that could be put to diverse uses in the habitat.

Under this new order of sustainability, buildings, outdoor art and other manmade structures would function like trees, meadows, flora and fauna, capturing, cleaning and storing rainwater; converting sunlight to energy and carbon dioxide to oxygen; protecting soil from erosion; disseminating seedlings; and eliminating waste. There is need for bio-inspired design adaptations that emulate nature’s best ideas.


By | Algemeen | No Comments


Het grootste deel van de aardse biosfeer, met inbegrip van de biodiversiteit en ecosysteemdiensten- en processen, is nu definitief omgevormd door de directe interactie tussen mens en ecosystemen. Het earth system is een delicaat samenspel tussen verschillende sferen en bepaalt de voorwaarden voor het leven op aarde. Een antropogene transformatie van de terrestrische biosfeer is in essentie  ingrijpend en permanent. Weinig poëtisch, maar je kan zeggen dat één enkele soort, die woekert als onkruid, onbewust het vermogen verwierf om haar eigen lot en dat van alle andere soorten op deze planeet rechtstreeks te beïnvloeden.  De mens als aanstichter, maar ook als potentieel slachtoffer. Door bevolkingstoename, ‘human longevity and enhancement revolution’, een  toenemende bevolkingsdruk en daarmee gepaard gaan consumptiepatronen, zal -zoals het er nu voorstaat- de druk biotische en abiotische, regulerende systemen en diensten allen maar doen toenemen. De mens is uitgegroeid tot een kracht van geologische proporties: het Antropoceen heeft zijn intrede gedaan.  Het Antropoceen is geen neutrale beschrijving, maar velt een oordeel. De mens die de aarde overwoekert – verstikt – en zijn biotoop vernietigt.


De mens, overprikkeld, egocentrisch en een hoogmoedig ongebreideld nastreven van materiële rijkdom, overrompeld door bancair en politiek cynisme. Schijnbaar niet in staat om publieke waarde te creëren bij maatschappelijke vraagstukken. Vraagstukken ontstaan door de kloof tussen de systeemwereld (interne organisatie) en de leefwereld (de problemen die in de maatschappij aan de orde komen). In een turbulente wereld een prachtig recept voor geopolitieke chaos met als inzet onze eigen leefwereld, de aarde.

Ogenschijnlijk levend in een materiele wereld van tekort, waarin de natuur en de cultuur elkaar lijken te bestrijden en uit te sluiten. Deze gedachte is echter aan het verouderen en het menselijk bewustzijn is rijp voor het overstijgen van dat paradigma. Wanneer we dat eenmaal inzien kunnen we onze verantwoordelijkheid niet meer ont­lopen en is het Antropoceen mogelijk geen ramp, maar vooral als een kans.  Daarvoor is een nieuwe taal nodig, delen van kennis en wijsheden tussen de generaties, schoonheid om nieuwe kernwaarden te ontwikkelen om te groeien, te bloeien, een eigen thuis te cultiveren.


Tot nu toe hebben mensen onbewust vormgegeven aan de planeet, met alle gevolgen van dien, maar als we ons dat realiseren kunnen we ook in de juiste richting sturen: een nieuwe fase in de evolutie. De exponentiële technologische ontwikkelingen en convergenties hebben een verbluffende potentie. Een waarschuwing is echter op zijn plaats. Techniek kan ook doorslaan, zelf initiërend worden en diep doordringen in ons menszijn. Met als gevolg dat zodra bijna alles wat bestaat van technologie doordrongen is, en dus bijna alles deels menselijk artefact is, het voor ons steeds moeilijker wordt om de dingen in onze leefwereld te herkennen als natuur of als menselijk maaksel. Een wereld van hybrids, een wereld van quasi-natuurobjecten en quasi-maaksels die onmogelijk nog begrepen kunnen worden als natuur of als menselijk voortbrengsel.

Hoe leren we daarentegen goed te worden in creëren, de wereld te vormen op een manier waardoor de mens zich kan ontplooien en tot bloei kan komen? Een nieuwe cultuur gebaseerd op overvloed en niet meer op schaarste.


Onze intelligentie en creativiteit, met nog 90% ongebruikt ‘vermogen’, zijn essentieel onderdeel van de menselijke natuur, onze lotsbestemming. Dat betekent dat er nog een enorm potentieel vermogen besloten ligt in de mens als geologische kracht. Kracht zonder naïeve hoogmoed en megalomane ideeën om de aarde naar zijn hand te zetten. Het vermogen om vrijheid en (letterlijk) de ruimte om te kunnen ontplooien, eigen invulling, voor flexibel ruimte- en tijdsgebruik, voor inspiratie en voor authenticiteit. De belangrijkste natural resource is daarmee de mens zelf. De mens die zichzelf in twijfel durft te trekken, kritisch, reflectief, bewust wordt van de effecten van zijn handelen op het ecosysteem, grondstoffen, samenleven. Ontstijgend aan zijn onwetendheid.


Slimme dingen doen in het kader van resources, betekent de overal onontsloten kapitalen aan te wenden. Het in reproductiviteit brengen van afvalstoffen, het sluiten van meervoudige ketens waarin vele dimensies van recycling, hergebruik, remanufacturing, redesign besloten liggen. Waarin natural inspired design leidend is voor nieuwe businessmodellen en waarin sociale en biobased oplossingen elkaar afwisselen en versterken.

Product- dienst systemen, collaboratieve levensstijlen en herverdeling van markten die mensen in staat stellen om toegang te krijgen tot kennis, goederen en diensten te delen, versus het ronduit bezitten hiervan.  Nieuwe structuren van perspectief op innovatie, nieuwe modellen van ‘sharing’; voorbij het traditionele marktgedrag naar patronen van collaboratieve consumptie  dat plaatsvindt op een manier en op een schaal niet eerder mogelijk voor de introductie van het internet. Lege stoelen in auto’s, ongebruikte vakantiehuizen of logeerkamers, onderbenutte Wi-Fi, leegstaande kantoorruimten zijn latente kapitalen. Het is een enorme onaangeboorde bron van ‘rijkdom’ en de voordelen zijn enorm: minder afval, lagere kosten, nabuurschap waarden, ondernemerschap. En ja, laten we niet anders pretenderen, grote commerciële en financiële mogelijkheden.


Onze wereld is niet dezelfde als die van gisteren, we doen veel, er gebeurt veel, maar tegelijkertijd zo weinig dat er toe doet. Het ontbreekt aan tijd en ruimte om eens te reflecteren zodat al die snelheden rondom ons kunnen bezinken. Misschien, in onze opwinding over onze technologische vooruitgang, hebben we onszelf aangeleerd om een valse afgod te aanbidden. Zijn we meer dan ooit afhankelijk van computers en technologie geworden, waar we de ‘menselijke fout’ verminderen of elimineren.  De ironie is echter dat onze overtuiging dat wetenschap en emotionaliteit afzonderlijk kunnen bestaan helemaal niet langer wetenschappelijk is. In de obsessie van technologie, big data-koude, ICT, robotica, berekenend en rationeel handelend zijn we vergeten dat het meest waardevolle bezit voor het antwoord op de meest complexe vraagstukken in feite wijzelf zijn.

Co-Creërend, sturend en regulerend, reflecterend op het handelen om de ‘idle capacity’ van kennis, grondstoffen en producten, en daarmee onderbenutte activa, te ontsluiten. Een verschuiving van een extensieve economische groei, naar een intensieve economie.  Een economische evolutie, een renaissance,  verschuiving van het wereldbeeld waarin op kwantiteit gebaseerde welvaart wordt vervangen door een op kwaliteit gebaseerde welvaart, verduurzaamd door ecologisch realisme. Niet zomaar een kwestie van slimme dingen maken – het gaat vooral om slimme dingen doen.

Een samenleving van actieve en connected creators waar de creativiteit en nieuwsgierigheid van de jeugd wordt gestimuleerd, uitgedaagd. Waarin leerfabrieken plekken worden waar ook het sociale en creatieve aspect van leren veel aandacht krijgt. Leren georganiseerd in projectmatige settingen waarin bepaalde casuïstiek of ‘big questions’ de wijsheid van kinderen en volwassenen uitgedaagd word om na te denken over de problemen waar de wereld in 2030 mee worstelt.

De volgzame burgerij transformeert in een samenleving die vraagstukken zelf oppakt. ‘Resilient’, interactiever, flexibeler, leuker, spannender, aantrekkelijker, duurzamer. Natuurlijker, ademen: leven!